‘ஒரு இரவில் எல்லாம் மாறியது…” பேர்ன் கன்டோனில் இடம்பெற்ற பகீர் கொள்ளை.!!

‘ஒரு இரவில் எல்லாம் மாறியது…” பேர்ன் கன்டோனில் இடம்பெற்ற பகீர் கொள்ளை.!!

சகோதரர்களே, சகோதரிகளே… சுவிட்சர்லாந்தின் அமைதியான இரவு ஒன்றில், ஒரு பயங்கர சம்பவம் நடந்தது. இது உங்க வீடு, உங்க பாதுகாப்பு பற்றிய கதை!

சாயங்காலம் 9:10 மணி. பெர்ன் நகருக்கு அருகில் உள்ள அழகிய சிறு நகரத்தில், திருமதி முல்லர் தன் பைலேட்ஸ் வகுப்பை முடித்துவிட்டு, அந்த பெரிய உருளைப் பாயைத் தோளில் சுமந்தபடி வீட்டுக்கு நடந்து வருகிறார். மனம் இலேசாக இருந்தது. ஆனால் வீட்டுக்கு வந்ததும்… இதயம் ஒரு கணம் நின்றுவிட்டது!

பால்கனி கதவு பெரிய அளவில் திறந்து கிடக்கிறது. திரைச்சீலை கிழிந்து, காற்றில் பறந்து கொண்டிருக்கிறது. உள்ளே நுழைந்ததும் கால்கள் தடுமாறின. வீடு முழுக்க அலங்கோலம்! தரையில் உடைகள் சிதறிக் கிடக்கின்றன. அலமாரிகள், இழுப்பறைகள் எல்லாம் திறந்து, உள்ளே களவாடப்பட்டிருக்கின்றன. படுக்கையறைக்கு ஓடினார்… அங்கே அந்தப் பழங்கால நகைப் பெட்டி உடைக்கப்பட்டு, காலியாகக் கிடக்கிறது!

“அய்யோ அம்மா! என் அம்மா கொடுத்த தங்க நகைகள்… அந்தப் பரம்பரைப் பொக்கிஷம் எல்லாம் காணோமே!”

கண்கள் கலங்க, கைகள் நடுங்க, உடனே 117 என்ற அவசர எண்ணுக்கு அழைத்தார்.

“என்ன நடந்தது? யாரையாவது பார்த்தீர்களா?” என்று டிஸ்பாட்சர் கேட்டார்.
“இல்லை… வீடு காலியாக இருந்தது.”
“ஒன்றும் தொடாதீர்கள். உள்ளே நடக்காதீர்கள். போலீஸ் உடனே வருகிறது!”

கொஞ்ச நேரத்தில் சிவப்பு-நீல விளக்குகளுடன் கான்டன் போலீஸ் பெர்ன் வாகனம் வந்து நின்றது. இரண்டு அதிகாரிகள் – ஒரு துணிச்சலான பெண் போலீஸ் அதிகாரி மற்றும் ஒரு அனுபவம் மிக்க ஆண் அதிகாரி – இறங்கினர்.

“பயப்படாதீர்கள் அம்மா. நாங்கள் இருக்கோம்” என்று அமைதிப்படுத்தினர்.

பெண் அதிகாரி திருமதி முல்லரை சமையலறைக்கு அழைத்துச் சென்று, நோட்டுப் புத்தகத்தை எடுத்துக்கொண்டார்.

“எத்தனை மணிக்கு வீட்டை விட்டுப் போனீர்கள்?
முன்பு ஏதாவது சந்தேகமான நபரைப் பார்த்தீர்களா?
என்னென்ன காணவில்லை என்பதை சொல்லுங்கள்.”

திருமதி முல்லர் கண்ணீருடன் சொன்னார்: “என் அம்மா இறந்தபோது கொடுத்த தங்க மாலை, காதணிகள், வளையல்கள்… எல்லாம் போய்விட்டது. அந்த நகைகளுக்கு புகைப்படங்கள் இருக்கின்றன!” என்று அலுவலக அறையில் இருந்து புகைப்படங்களை எடுத்து வந்து கொடுத்தார்.

அதே நேரம், ஆண் அதிகாரி அக்கம் பக்கத்தில் உள்ள வீடுகளுக்கு சென்று விசாரணை செய்தார். “இன்று மாலை ஏதாவது அந்நியர்? சந்தேகமான கார்? ஒலி? யாராவது பார்த்தீர்களா?” என்று கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்.

சிறிது நேரத்தில் ஒரு சாதாரண கார் வந்தது. கிரிமினல் டெக்னிக் பிரிவைச் சேர்ந்த அதிகாரி இறங்கினார். கையில் கருவிகளுடன் பால்கனி கதவை முதலில் பரிசோதித்தார். “இங்கே தான் ஏறி உள்ளே வந்திருக்கிறான்” என்று முணுமுணுத்தார். தூசி, கைரேகை, கால் தடங்கள், DNA தடயங்கள் – அனைத்தையும் தேடினார். ஒவ்வொரு மூலையிலும் புகைப்படம் எடுத்தார். அந்த இரவு முழுக்க வீடு போலீஸ் விளக்குகளால் ஒளிர்ந்தது.

திருமதி முல்லர் மனம் படபடத்துக் கொண்டிருந்தது. “இங்கே சுவிட்சர்லாந்தில் நாம் அமைதியாக வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். ஆனால் இப்படி ஒரு நாள்… நம்முடைய சொந்த வீட்டுக்குள்ளேயே அந்நியன் நுழைந்து, நம்முடைய பரம்பரைப் பொக்கிஷத்தை எடுத்துச் செல்வானா?” என்று நினைத்தார். அவரது கணவருக்கு தகவல் கொடுத்ததும், அவர் வேலை முடித்து அவசரமாக வந்தார். இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து பயத்துடன் அமைதியாக இருந்தனர்.

போலீஸ் அதிகாரி தன் விசிட்டிங் கார்டை கொடுத்து, “எதுவாக இருந்தாலும் எங்களைத் தொடர்பு கொள்ளுங்கள். இன்னும் ஏதாவது காணாமல் போனதை நினைவுக்கு வந்தால் உடனே சொல்லுங்கள்” என்று கூறிவிட்டுச் சென்றனர்.

**பின்னணியில் விசாரணை தொடர்கிறது…**

போலீஸ் குழு இப்போது முழு வேகத்தில் இறங்கியுள்ளது. சேகரிக்கப்பட்ட தடயங்கள் ஆய்வகத்துக்கு அனுப்பப்பட்டன. இதே பகுதியில் கடந்த சில மாதங்களில் இப்படி பல வீடுகளில் புகுந்த களவு நடந்ததா? அதே முறையா? அதே நேரமா? CCTV கேமராக்கள், அண்டை வீட்டார் சாட்சியங்கள், சந்தேக நபர்களின் பட்டியல் – எல்லாம் சோதிக்கப்படுகிறது. இது ஒரு தனி கள்வனா? அல்லது ஒரு கும்பலின் வேலையா?

இந்த விசாரணை வாரக்கணக்கில், சில சமயம் மாதக்கணக்கில் நீடிக்கும். ஆனால் திருமதி முல்லர் மற்றும் அவரது குடும்பத்தினருக்கு இப்போது ஒரே கேள்வி:

“நாளை முதல் எப்படி இந்த வீட்டை பாதுகாப்பாக வைப்பது? அலாரம்? கேமரா? அல்லது நம்மைப் போன்ற தமிழ் குடும்பங்களுக்கு இன்னும் வலுவான பாதுகாப்பு தேவையா?”

இந்தக் களவு வெறும் நகை திருட்டு மட்டுமல்ல… இது ஒரு  குடும்பத்தின் மன அமைதியைத் திருடிய சம்பவம். அடுத்த எபிசோடில் சுவிட்சர்லாந்தில் இடம்பெற்ற மீண்டும் ஒரு திகில் சம்பவத்துடன் சந்திப்போம்.